مسائل كسبهاى حرام غيبت س 1 - شخصى از كسى غيبت مىكند يا تهمت مىزند يا مال او را حيف و ميل مىكند و بعد حلاليّت مىطلبد و او هم راضى مىگردد و بعد از مدّتى مىگويد من تو را حلال نمىكنم آيا دوباره غيبت كننده لازم است حلاليّت بطلبد ؟ ج 1 - پس از حلاليّت و بخشش مال ، رجوع مشكل است . س 2 - شخصى در مورد كسى بدون ذكر نام صحبت مىكند و شنونده هم مىفهمد كه منظور كيست ، آيا اين گونه سخن گفتن صدق غيبت مىكند ؟ ج 2 - بلى صدق غيبت مىكند . س 3 - شخصى در مورد كسى غيبت مىكند و شنونده آن شخص را نمىشناسد و بعد از مدّتى او را مىشناسد ، آيا صدق غيبت است ؟ ج 3 - اگر شنونده در حال شنيدن اوصاف ، او را نشناسد و بعداً هم آشنا شود ، غيبت صدق نمىكند . س 4 - چند نفر با هم در مورد كسى صحبت مىكنند ولى قصد توهين به او را ندارند آيا غيبت محسوب مىشود ؟ ج 4 - بلى غيبت است زيرا قصد توهين در صدق غيبت شرط نيست . س 5 - آيا دفع غيبت واجب است ؟ ج 5 - اگر بتواند منع كند و آثار شوخى نداشته باشد بايد جلوگيرى كند زيرا شنيدن غيبت در حكم غيبت كردن است . س 6 - آيا غيبت بچّه مميّز يا غير مميّز جايز است ؟ ج 6 - غيبت بچّه مميّز جايز نيست .